Wermut- historia
Pierwsze wzmianki na temat takich trunków pochodzą lat 1250–1000 p.n.e. Dzięki nim wiemy, że aromatyczne wina traktowano jako lek na wiele przypadłości. Podobne napoje alkoholowe znane były na terenie Indii, gdzie starożytni medycy chętnie stosowali je w swej działalności. Wino podobne do wermutu było znane też antycznym Grekom. Już w V wieku p.n.e. dodawali oni do wina piołun, wierząc w jego skuteczność w walce z pasożytami jelitowymi. Pod koniec XIX wieku stał się popularny wśród barmanów jako kluczowy składnik koktajli, w tym między innymi Manhattan, czy Negroni. Historycznie istniały dwa główne rodzaje wermutu: czerwony słodki i biały wytrawny. Z czasem, odpowiadając na rynkowe zapotrzebowanie, producenci stworzyli także styl: wermut biały Extra Dry odpowiadający w smaku stylowi półwytrawnemu. W kolejnych latach powstały także wersje: biały słodki blanc lub bianco, bursztynowy ambre oraz różowy. Bardziej szlachetnych odmian, takich jak Furmint, Chenin Blanc, Nebbiolo, czy Cabernet Franc. Białe wermuty powstają na bazie win białych, czerwone zaś mogą zawdzięczać swą barwę zarówno czerwonemu winu, jak też zabarwieniu od składników aromatycznych, czy karmelu. Produkcja wermutu rozpoczyna się od wzmocnienia wina bazowego alkoholem najczęściej jest nim spirytus winogronowy lub rolniczy. Proces ten wymaga krótkiego leżakowania. W przypadku wermutów słodkich wzmocnienie wina alkoholem, poprzedzone jest dosłodzeniem go syropem cukrowym. Kolejnym etapem jest wymieszanie w dużych beczkach, lub kadziach wzmocnionego wina z suchymi składnikami oraz staranna maceracja ziół i przypraw nadających wermutowi jego ostateczny smak. Mieszanina jest mieszana w odstępach czasu, aż suche składniki zostaną wchłonięte, a napój będzie gotowy do butelkowania. Większość wermutów jest butelkowana na poziomie od 16% do 18% alkoholu. Składniki przypraw najczęściej używane w wermutach to piołun, goździki, cynamon, chinina, skórka cytrusów, kardamon, majeranek, rumianek, kolendra, jałowiec, imbir . Receptury marek wermutów są różne, a większość producentów wprowadza na rynek swój własny, niepowtarzalny smak i wersję. Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej zawartość alkoholu nie jest niższa, niż 14,5% objętości, ale też nie przekracza 22%. Wermut w dawnych czasach był produkowany na bazie białego wina. W historii docelowo miał być to napój leczniczy. Dzisiaj natomiast, przez wzgląd na jego wyjątkowy aromat i smak, możemy go otrzymać w różnych odsłonach. Może wyrażać różne nuty smakowe. Od waniliowych po nuty ziołowe.
Wermut – rodzaje wina z piołunem
Początkowo na światowych rynkach pojawiały się dwa główne rodzaje wermutu: słodki i wytrawny. Rosnące zainteresowanie takim winem sprawiło jednak, że zaczął pojawiać się w nowszych wariantach. W ten sposób w domach koneserów wina zaczęły się pojawiać wermuty o różnych barwach. Dzieląc wino wermut ze względu na jego barwę, należy wymienić:
- wermut czerwony, czyli rosso;
- wermut biały, czyli bianco.
Wina wermut można podzielić również ze względu na to, ile cukru zawierają. W takim przypadku należy wymienić:
- gorzki wermut, czyli amaro;
- wytrawny wermut, znany jako secco;
- słodki wermut, czyli popularne wino dolce.
Wermut – jak pić?
Wina takie jak wermut często podawane są jako aperitif, co ma zwiększyć nasz apetyt przed posiłkiem. To rzecz jasna zasługa piołunu, który dobrze wpływa na trawienie. W przypadku spożywania różnych odmian warto to zrobić bez żadnych dodatków. Wino powinno być podawane schłodzone, najlepiej w szklance od whisky lub w kieliszku. Można dodać kostki lodu. Dobrym pomysłem jest też dodanie kawałka cytryny. Ale picie go na czysto jest wystarczająco dobrym rozwiązaniem. Lepiej przekąsić taki napój ze świeżymi owocami, serem lub smażonymi orzechami. Dlatego można go zwykle pić przed posiłkami lub z posiłkami. Jest jeszcze jedna dość powszechna opcja picia wermutu. Wino to dobrze komponuje się z mocnymi napojami alkoholowymi: wódką, ginem czy brandy. W wyniku mieszania aromat wina staje się jeszcze jaśniejszy, a koktajl nabiera bogatego, bogatego smaku.
Z czym pić wermut?
Jak już wiadomo, wermut pije się także w formie koktajlu. Tutaj opcji mamy wiele, bowiem wermuty są składnikiem wielu drinków i koktajli między innymi takich drinków jak np. Negroni, Manhattan i Martini.
Negroni to drink znany na całym świecie. Nie ma barmana, który nie znałby receptury na tego drinka; nie ma baru, gdzie nie można byłoby go zamówić. Składniki potrzebne do przygotowania tego drinka to:
- 30 ml ginu
- 30 ml czerwonego, słodkiego wermutu
- 30 ml likieru Campari
Przygotowanie tego wyśmienitego koktajlu nie powinno dla nikogo stanowić trudności. Zgodnie z przepisem na Negroni wystarczy, jeśli wszystkie składniki, przelejemy do szklanki i wymieszamy koktajl łyżeczką lub mieszadełkiem. Gotowe! Drinka możemy dodatkowo pięknie udekorować – np. kawałeczkiem pomarańczy.
Kolejną znana propozycja jest Manhattan do jego przygotowania potrzeba nam:
- 40 ml słodkiego wermutu
- 60-80 ml whisky
- 6-8 kropli angostury
- wisienka lub czereśnia do ozdoby
- lód do schłodzenia kieliszka (można wstawić kieliszki do lodówki lub zamrażarki w warunkach domowy, wtedy obędziecie się bez lodu)
Wszystkie alkohole powinny być z lodówki. Do wysokiej szklanki lub shakera wlewamy słodki wermut, whisky i angosturę. Mieszamy i wlewamy do schłodzonego kieliszka, do dekoracji dodajemy czereśnię.
Martini to już nasza ostatnia propozycja jest takim drinkiem, w którym ogromne znaczenie mają dokładne ilości nalanych składników oraz ich temperatura. Do jego przygotowania potrzeba nam:
- 60 ml ginu
- 10 ml wytrawnego wermutu
- zielone oliwki
Sposób przygotowania:
Zamieszaj wszystkie składniki w szklanicy z lodem i odcedź do schłodzonego kieliszka. Jako dekorację użyj zielonej oliwki.
Przechowywanie wermutu
Ponieważ wermut jest winem wzmocnionym, otwarta butelka nie będzie kwaśnieć tak szybko jak wino. Jednocześnie otwarty wermut podobnie jak wino ulegał będzie utlenieniu i z czasem jego smak będzie się pogarszał. Smakosze zalecają, aby otwarte butelki wermutu były spożywane do jednego tygodnia w przypadku wermutów rzemieślniczych lub do jednego miesiąca w przypadku wermutów produkowanych masowo. Czynnikiem, który nieco spowalnia utlenianie jest przechowywanie wermutu w lodówce.
