Rum – produkcja
W odróżnieniu od innych napojów spirytusowych, takich jak koniak i whisky, rum nie ma określonej metody produkcji – zależy ona w dużej mierze od miejsca wytwarzania.
Rum otrzymuje się w procesie fermentacji alkoholowej i destylacji melasy, syropów powstałych w wyniku produkcji cukru trzcinowego lub z soku trzciny cukrowej. Nie ma jednej metody wytwarzania rumu, sposób jego produkcji jest uzależniony od miejsca, w którym powstaje.
Pierwszym etapem produkcji jest fermentacja melasy lub soku z trzciny cukrowej. Sok z trzciny cukrowej otrzymuje się w procesie zmiażdżenia trzciny cukrowej głównie na terenie wysp francuskojęzycznych. Następnie do melasy lub soku trzcinowego dodaje się drożdże i poddaje się procesowi fermentacji, w wyniku której otrzymuje się wino trzcinowe.
W zależności od regionu wyróżnia się trzy sposoby fermentacji: spontaniczną z wykorzystaniem drożdży i mikroorganizmów naturalnie występujących w środowisku, kontrolowaną z wykorzystaniem drożdży laboratoryjnych, kontrolowaną ciągłą w stale napełnionej kadzi fermentacyjnej z ciągłym dodawaniem melasy.
Ostatnim etapem jest dojrzewanie, które różni się w zależności od producenta zarówno okresem starzenia, jak i rodzajem użytych beczek. Najczęściej wymagane jest, by rum dojrzewał co najmniej rok. Dojrzewanie ma miejsce w starych beczkach po burbonie, beczkach dębowych lub zbiornikach ze stali nierdzewnej.
Style rumu ze względu na kraj pochodzenia
Podstawowa klasyfikacja rumu to podział uwzględniający system kolonialny Karaibów. Wyróżnić można styl: angielski (dawne kolonie brytyjskie), francuski (dawne kolonie Francji) oraz hiszpański (dawne kolonie Królestwa Hiszpanii).
Rum angielski – to rodzaj rumu charakteryzującego się najwyższą spośród wszystkich rumów ciężkością. Zwyczajowo wytwarzany jest z melasy z użyciem tradycyjnych aparatów destylacyjnych wykonanych z miedzi. Produkt ten charakteryzuje się wysoką intensywnością smaku oraz długim okresem fermentacji. Miejsca produkcji: Jamajka, Barbados, Belize.
Rum francuski – produkowany ze świeżego soku z trzciny cukrowej. Zazwyczaj posiada nutę owocową oraz dobrze wyczuwalny smak trzciny cukrowej. Nazywany również rumem rzemieślniczym. Miejsca produkcji: Gwadelupa, Martynika, Madera.
Rum hiszpański – wytwarzany z melasy. Charakteryzuje się krótkim okresem fermentacji oraz lekkim smakiem. Wyczuwalne są w nich słodkie oraz korzenne nuty. Miejsca produkcji: Dominikana, Wenezuela, Gwatemala.
Wyżej wymieniona klasyfikacja to jedynie ogólny podział, który w dzisiejszych czasach uległ znacznemu zatarciu. Aktualnie rumy produkowane są już nie tylko w byłych koloniach, ale również w krajach Europy czy Azji.
Klasyfikacja rodzajów rumu ze względu na kolor
Rum jest produkowany w ponad 80 krajach z użyciem różnych metod, różnych sposobów fermentacji, mieszania i okresu starzenia stąd też wynika różnorodność tego trunku:
Biały/srebrny rum – to lekki, młody, wytrawny i niezbyt słodki trunek, który najlepiej pić w drinkach lub zmieszany z napojami gazowanymi. Zwykle spędza do roku w pojemnikach ze stali nierdzewnej lub dębowych beczkach, co sprawia, że staje się łagodniejszy. Jest to lekki, ale dość wyraźny w smaku alkohol idealny do tworzenia rześkich koktajli.
Ciemny rum – o mocnym aromacie i smaku, swą ciemną barwę zawdzięcza braku filtracji po dodaniu dużej ilości barwnika, czyli karmelu. Dominują w nim ziołowe i karmelowo-pieczone nuty. Zazwyczaj długo leżakowany, gęsty, obdarzony pełnym smakiem przypraw alkohol, można śmiało serwować samodzielnie, z lodem lub pod postacią koktajli. Ciemne rumy są wytwarzane z użyciem tradycyjnych destylatorów kotłowych. Następnie dojrzewają zwykle od trzech do dwunastu lat w dębowych beczkach, co tworzy wyjątkowo bogaty bukiet smakowy.
Złoty rum – ten trunek to, całkiem dosłownie, złoty środek pomiędzy dwoma powyższymi skrajnościami. Zrównoważony smak oraz złocista barwa czyni z niego doskonały wybór na każdą okazję. Okres dojrzewania zapewnia liczne doznania smakowe podczas degustacji z wodą lub lodem. Złote rumy zwykle leżakują od jednego do trzech lat, ale bardziej ekskluzywne odmiany spędzają w beczkach nawet dwanaście lat lub więcej.
Spiced rum – to napój alkoholowy, który może powstać z dowolnej odmiany rumu, która została wzbogacona solidnym zastrzykiem smaku owoców lub przypraw. Tego typu trunki są zazwyczaj słodsze i łagodniejsze, przez co idealnie nadają się do mieszania drinków.
Navy rum – pod tą nazwą kryje się bardziej tradycyjny, mocniejszy rum inspirowany trunkiem, który otrzymywali żeglarze na pokładach okrętów wojennych. W tej kategorii można znaleźć nawet odmiany butelkowane z mocą 57%, które nawiązują do morskiej przeszłości rumu.
Rum navy, agricole, barrel proof-co oznaczają te pojęcia?
Navy strenght — ten termin informuje, że zawartość procentowa alkoholu będzie wyższa niż standardowy poziom alkoholu w rumie, czyli powyżej 54,5 proc.
Overproof — to trunki powyżej 57 proc. lub 54,5 proc., w zależności od źródła. W tym przypadku istnieją alkohole o mocy nawet ok. 75-80 proc. Taki rum przeważnie używany jest do palących się drinków, właśnie ze względu na wysoką zawartość alkoholu.
Barrel Proof/ Barrel Strenght — to destylat, który nie zostaje rozcieńczony wodą. Ich moc plasuje się poniżej 57 proc,
Spiced — jak sama nazwa wskazuje, do destylatu zostają dodane zioła, które bywają barwione karmelem. Często takie rumy mają ciemną barwę, wynikającą właśnie z tych dodatków. Natomiast istnieją też odmiany powstające z białych rumów i są one barwione karmelem, aby uzyskać ciemniejszy kolor,
Cachaca — jest to rum brazylijski i żeby mieć taką nazwę, musi powstać tylko i wyłącznie w Brazylii. Cachaca ma bardzo słodki smak. Powstaje bezpośrednio z trzciny cukrowej. Co więcej, w Brazylii nie jest on uznawany za rum, tylko odrębny rodzaj alkoholu,
Agricole — produkcja tego rumu jest trochę utrudniona, ponieważ produkuje się go z soku trzciny cukrowej, która musi być zbierana tylko w porze suchej, a sok wydobyty z niej w ciągu 3 dni od zbiorów,
Starzony/ aged — zgodnie z nazwą, aged rum to taki, który leżakuje w beczkach. Jak można dowiedzieć się z teorii — im dłuższy czas leżakowania, tym lepiej. Jednak w praktyce wygląda to różnie. Często zależy to od producenta.
Jak podawać i przechowywać rum?
Sposób przechowywania rumu ma ogromne znaczenie, ponieważ wpływa na jego jakość i walory smakowe. Rum powinien być przechowywany w chłodnym i zacienionym miejscu. Butelki z rumem trzymaj z dala od źródeł ciepła np. kaloryfera i nie wystawiaj ich na bezpośrednie działanie i światła zarówno naturalnego, jak i sztucznego. W żadnym wypadku nie przechowuj dobrej jakości rumu w lodówce czy zamrażarce. Zimny rum straci całą głębię smaku, a ty pozbawisz się możliwości docenienia tego ekscytującego trunku. Rum najlepiej pić w temperaturze pokojowej — idealna temperatura wynosi około 18°C. Spożywany w zbyt niskiej temperaturze trunek nie uwolni w pełni wachlarza fascynujących aromatów. Po otwarciu butelki rum możesz przechowywać jeszcze przez kilka miesięcy. Przez ten czas nie straci swoich właściwości. Ze względu na wyraziste walory smakowe przede wszystkim rum starzony powinno się pić wyłącznie w towarzystwie lodu lub solo z niewielkich degustacyjnych kieliszków zwężanych ku górze. Im mocniejszy trunek, tym bardziej zaleca się rozcieńczenie go lodem – zneutralizuje on nieco opary alkoholu, które mogą przytłoczyć subtelne smaki. W przypadku rumu przyprawionego również najpopularniejszym sposobem degustacji jest podanie go na lodzie. Ze względu na bardzo intensywny aromat, w drinkach i solo ten gatunek się nie sprawdza.
Jak pić rum? Na lodzie czy w drinku – jak najlepiej cieszyć się rumem?
Sposób picia rumu zależy od jego rodzaju. Rum biały, złoty i czarny najlepiej sprawdzi się w drinkach. Rum smakowy najlepiej podawać z lodem. Premium Aged Rum należy pić w małych ilościach z niewielkiego kieliszka. Do przygotowania niektórych znanych drinków będziesz potrzebował konkretnego rodzaju i odmiany rumu. Jeśli chcesz zrobić coś jasnego i słodkiego, jak Daiquiri, wybierz jasny rum. Jeśli szukasz drinka do złożonym i intensywnym smaku jak Mai Tai, wybierz ciemny rum. Do popularnego Cuba Libre, najlepiej pasuje aromatyczny rum waniliowy.
Rum jasny najlepiej nadaje się do przygotowania: Mojito, Pina Colada, Bahama Mama, Daiquiri.
Rum ciemny stanowi doskonałą bazę do przygotowania: Mai Tai Jungle Bird, Adult Butterbeer.
Spiced Rum jest najlepszy do przygotowania klasycznego rumu z colą.
Rhum Agricole jest wyśmienitą bazą pod Ti Punch.
Demerara Rum stanowi kluczowy składnik drinków Rum Old Fashioned i Zombie.
Cachaca to klasycznych brazylijski rum, który jest podstawą do przygotowania Caipirinha.
Czy rum mam jakieś właściwości zdrowotne?
Spożywanie rumu w niewielkich ilościach może mieć korzystny wpływ na zdrowie. Istnieją badania potwierdzające działanie tego trunku na organizm. Do pozytywnych skutków spożywania umiarkowanej ilości rumu zalicza się m.in.:
- zmniejszenie ryzyka zawału, a wynika to ze zwiększenia stężenia cholesterolu HDL
- działanie przeciwdrobnoustrojowe pomaga w zwalczaniu bakterii i ma pozytywne działanie przy leczeniu przeziębienia,
- łagodzenie zapalenia stawów,
- redukcję ryzyka zachorowania na raka nerki (nawet o 38 proc. w stosunku do osób niespożywających alkoholu),
- wpływ na wzrost odporności,
- działanie udrożniające, rozszerzające naczynia krwionośne i pomoc błonom śluzowym w pozbyciu się infekcji,
- uspokajanie nerwów, redukcja stresu,
- rzadsze występowanie choroby Alzheimera i demencji starczej u osób spożywających umiarkowane ilości alkoholu.
Dodatkowy atrybut rumu to fakt, iż jest bezglutenowy, a w związku z tym mogą go spożywać osoby wrażliwe na gluten oraz ze stwierdzoną celiakią.
