Historia Campari
Marka należy dzisiaj do Gruppo Campari. Co jednak najważniejsze, jej założycielem był Gaspare Campari. Uczył się on zawodu barmana w Turinie. Jako ciekawostkę można podać, że pracował tam między innymi z Alessandro Martini. W 1860 roku otworzył on kawiarnię i stworzył własny aperitif, składający się z 60 składników. Dwa lata później przeniósł się do Mediolanu, gdzie sprzedawał on napój do innych kawiarni. Następnie, założył kolejną kawiarnię i testował nowe receptury aperitifów. Żaden jednak nie dorównał tradycyjnemu Campari. Z czasem, popularność marki rosła coraz bardziej i w końcu powstał pierwszy zakład produkcyjny marki, nieopodal Mediolanu. Od 1923 roku marką zarządzał syn Gaspare, Davide. Bitter był już wtedy bardzo popularny, dlatego Davide mógł pozwalać sobie na pewne wymagania, jeśli chodzi o marketing. Efektem były różnego rodzaju kreacje reklamowe. Prawdziwy sukces marketingowy marka odniosła jednak kiedy Davide założył bar Camparino przy wejściu do galerii Galleria Vittorio Emanuele II. Zachodzili do niego artyści, co dodatkowo dodawało mu popularności. Wraz z biegiem lat, trunek zaczęto eksportować do krajów europejskich, a następnie do USA i Rosji. Chociaż Campari jest dostępne na całym świecie, niektóre rynki są dla niego szczególnie ważne. Włochy, jako ojczyzna Campari, są naturalnie jednym z najważniejszych rynków. Jednak również inne kraje, takie jak Brazylia, Niemcy czy Stany Zjednoczone, cieszą się dużą popularnością Campari, zwłaszcza w kontekście koktajli. Kiedy w 1860 roku Włoch Gaspare Campari pracował nad nowym produktem, z pewnością nie przypuszczał, że tworzy trunek, którym raczyć się będą ludzie na całym świecie i że zdobędzie on uznanie gości niezliczonych restauracji, klubów, pubów, barów i domów w ponad stu dziewięćdziesięciu krajach. Popularność Campari nikogo nie dziwi – wszechstronność to jego główna cecha. Rozwój marki nabrał ogromnego tempa, kiedy stery przejął syn założyciela, Davide Campari. Jako pierwszy nawiązał on współpracę z artystami, konsekwentnie budując pozycję w obrębie mody i sztuki, która naznaczyła przeszłość, tworzy teraźniejszość i będzie budowała przyszłość marki. Dzięki temu Campari stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i pożądanych włoskich alkoholi na świecie, a otwarty w 1915 roku bar Camparino, na stałe wpisał się w krajobraz Mediolanu. Davide zwykł mówić: „Jedno życie jest zbyt krótkie, nawet dla jednej marki”. Na szczęście kolejne osoby stojące na czele firmy podzielały jego wizję i kontynuowały to dziedzictwo.
Z czego jest zrobione Campari?
Bitter, to kategoria alkoholi, która tradycyjnie przygotowywana jest na bazie spirytusu rektyfikowanego lub destylowanego z dodatkiem ziół, korzeni i owoców. Wiadomo, że w skład Campari wchodzi chinina, żeń-szeń, rabarbar, skórka pomarańczy i gorzkie zioła. Rezultatem jest trunek, który charakteryzuje się gorzkim lub słodko-gorzkim smakiem i aromatem, do czego nawiązuje sama nazwa. Wiele bitterów historycznie było stworzonych w celach medycznych, ze względu na to, że alkohol mocno konserwuje, ale również przyspiesza ekstrakcję ziołowo-korzenną, w efekcie dając intensywny i bogaty napój alkoholowy. Krajem, który specjalizuje się w produkcji bitterów, są Włochy. Jest to ich narodowy trunek i to właśnie na półwyspie Apenińskim produkuje się go najwięcej. Campari mocno wyróżnia się na tle pozostałych przedstawicieli tej kategorii. Nie tylko smakiem i aromatem, ale również kolorem, gdyż był on pierwszym bitterem o intrygującej, czerwonej barwie. Receptura Campari pozostaje niezmienna od chwili jego narodzin i wciąż jest pilnie strzeżoną tajemnicą, którą obecnie znają tylko 3 osoby. Campari zawdzięcza swój niezwykły kolor barwnikowi otrzymanemu z małego owada — mszycy o nazwie kożuchowiec. Mszyce te żerują na różnych sukulentach i kaktusach. Dawniej służyły do barwienia tkanin, teraz oprócz zastosowania jako barwnik w przemyśle spożywczym występują również przy produkcji kosmetyków. Mszyce tego gatunku pozyskiwano najpierw w celach przemysłowych w Ameryce Południowej. Do Europy i na Wyspy Kanaryjskie, gdzie dziś są duże uprawy sukulentów i kaktusów, koszenila wraz z opuncją trafiły w XIX wieku. Wielkie uprawy opuncji na Wyspach Kanaryjskich są niezwykle dekoracyjne. Opuncja daje też owoce, z których można wyrabiać dżemy i galaretki. Uprawia się ją jednak przede wszystkim dla mszyc, które po wysuszeniu dają ten niezwykły kolor campari. Jednak od 2006 roku Campari zdecydowało się na zastąpienie naturalnego barwnika syntetycznym, co spotkało się z pewnym kontrowersjami.
Campari vs Aperol
Siostrzaną marką Campari jest Aperol, który przejęła grupa Campari w 2003 roku. Oba te trunki odznaczają się żywymi kolorami, co doskonale pełni funkcję aperitifu. Jest to przeciwieństwo ciemnych kolorów digestifów, które sugerują relaks po posiłku. Jeden z nich to wysokoprocentowy twardziel, który wciska w siebie sok z chrząszczy. Drugi to słodziak z nutką goryczki, którego lubią kobiety. Campari i Aperol — tacy podobni, a jednak różni. Aperol i Campari mają wspólne włoskie korzenie. I są jak bracia spod ciemnej, bo gorzkiej gwiazdy. Campari urodzony w 1861 roku dzięki Casparowi Campari swój rubinowy kolor zawdzięczał barwnikom z chrząszcza. Obecnie naturalne wyciągi z owadów, niestety lub na szczęście, zastąpiono sztucznymi barwnikami. Nadal jednak skład tego trunku owiany jest tajemnicą. Znawcy wyczuwają w nim nutkę pomarańczy z Sewilli i mieszankę ziół, która daje Campari ten charakterystyczny gorzkawy smak.
Aperol to jego młodszy brat, który pojawił się na świecie w 1919 roku w firmie Barbieri i od razu stał się sławny i lubiany w barach świętujących wolność po I Wojnie Światowej. Obecnie ukochały go kobiety, sącząc go w towarzystwie prosecco i wody gazowanej. Jasnopomarańczowa barwa nie jest związana z chrząszczami, a skład jest ogólnodostępny. Aperol ma bogate wnętrze. Słodka lukrecja połączona jest w nim z łagodnym koprem włoskim i charakterystycznym anyżem. Gorzkawy smak zawdzięcza popularnej koniczynie, piołunowi i gorzkiej pomarańczy. Letni charakter nadaje mu rabarbar. Aperol i Campari-te dwa likiery-albo się kocha, albo nienawidzi. Są bowiem tak charakterystyczne w smaku, że każdy je zapamięta. To dzięki nim powstały takie klasyki barowe jak Negroni czy Americano albo letni pomarańczowy spritzer. Dzięki swojej goryczce przełamują słodycz niektórych koktajli. Po tym można poznać ich włoską szorstkość.
Jak serwować Campari?
Campari najlepiej smakuje podane z lodem, jako aperitif. Włosi często serwują Campari z pomarańczą lub cytryną, co dodaje słodko-kwaśnej nuty, która idealnie kontrastuje z goryczką likieru. Ponadto Campari jest często podawane w formie spritz, z dodatkiem białego wina musującego. Poniżej przedstawiamy popularne drinki z Campari w roli głównej:
Campari Tonic to prosty w przygotowaniu drink złożony z Campari, toniku można użyć Sprite’a, lub np. Schweppes Tonic oraz kawałków limonki. Koktajl ma wyczuwalny gorzki smak, który łączy się ze słodkim gazowanym tonikiem. Składniki:
- 40 ml Campari
- 80 ml Tonic
- Kawałki limonki (np. dwie ćwiartki)
- Lód
Sposób przygotowania drinka: Do szklanki z lodem i kawałkami limonki, wlewamy odmierzoną ilość Campari, czyli w naszym przepisie jest to 40 ml, a następnie Toniku 80 ml. Wszystko delikatnie mieszamy i nasz drink jest gotowy.
Campari Orange to drink złożony z Campari oraz soku pomarańczowego. Prosty w przygotowaniu Campari Orange to jeden z klasycznych drinków z campari. Koktajl ma wyczuwalny gorzki smak, który jest zbilansowany dzięki słodkiemu sokowi. Jeśli lubimy połączenie pomarańczy z alkoholem, to zdecydowanie polecamy ten drink! Składniki:
- 40 ml Campari
- 120 ml Sok pomarańczowy
- Plasterek pomarańczy
- Lód
Sposób przygotowania drinka: Do wysokiej szklanki z lodem, powoli wlewamy 40 campari, a następnie 120 ml soku pomarańczowego. Powinny nam się wtedy stworzyć warstwy- na spodzie słodko-gorzkie campari, a na górze sok z pomarańczy. Całość ozdabiamy plasterkiem pomarańczy.
Campari coconut margarita to kolejna wersja klasycznego i jednego z najbardziej znanych drinków – Margarity. Swój piękny, różowy kolor zawdzięcza połączeniu campari z mlekiem kokosowym. Ten drink zachwyci Cię nie tylko swoim odcieniem, ale również oryginalnym smakiem. Bez problemu wykonasz go w domu i będziesz cieszył się iście tropikalnym smakiem z przyjaciółmi, nawet w domowym zaciszu.
- 60 ml tequili
- 20 ml triple sec
- 20 ml soku z limonki
- 10 ml syropu cukrowego
- 30 ml campari
- 20 ml mleka kokosowego
Sposób przygotowania: Do shakera dodajemy tequilę, triple sec, sok z limonki, syrop cukrowy, campari, mleko kokosowe. Zamykamy shaker i dokładnie wstrząsamy. Szklankę wypełniamy lodem i przelewamy zawartość shakera. Drinka ozdabiamy kawałkiem limonki i gotowe!
Campari to nie tylko likier, to doświadczenie. Odkrywanie jego złożoności, zarówno w smaku, jak i w kontekście historii i kultury, to prawdziwa przyjemność. Campari jest dowodem na to, że czasami gorzkość może być czymś pozytywnym, szczególnie gdy jest tak dobrze zbalansowana i pełna złożonych aromatów. Niezależnie od tego, czy jesteś miłośnikiem koktajli, koneserem likierów czy po prostu ciekawym świata, Campari zawsze ma coś do zaoferowania.
